Get Adobe Flash player

 

PO CO JEST PRZEDSZKOLE?

 

W przedszkolu można się wspaniale bawić, rozwijać ciekawość, wyobraźnię, samodzielność dziecka w ubieraniu się, jedzeniu, w podejmowaniu decyzji, znoszeniu nieprzyjemnych uczuć, radzeniu sobie z trudnościami. Można nauczyć się zasad życia w grupie: wspólnej zabawy, dzielenia się, czekania na swoją kolej, rozwijania konfliktów. To miejsce, gdzie dziecko dowiaduje się wielu nowych rzeczy, zdobywa wiedzę, tworzy i eksperymentuje.

 

Przedszkole odgrywa ważną rolę w życiu dziecka, jest bazą do jego późniejszych sukcesów edukacyjnych i życiowych.

DLACZEGO PÓJŚCIE DO PRZEDSZKOLA MOŻE BYĆ TRUDNE?

 

Pójście do przedszkola jest bardzo dużą zmianą w życiu każdego dziecka i może być trudne na początku, oznacza bowiem:

  • - Pierwsze dłuższe rozstanie z rodzicami i domem,
  • - Poznanie nowych osób dorosłych i dużej grupy dzieci,
  • - Poznanie nowego miejsca i jego zwyczajów,
  • - Poznanie i podporządkowanie się regułom tam obowiązującym,
  • - Sprostanie nowym zadaniom edukacyjnym.

Każde dziecko, które zaczyna być przedszkolakiem przeżywa konflikt pomiędzy chęcią pozostania z mamą, tatą w domu, a pragnieniem bycia z rówieśnikami i zabawy z nimi.

 

DZIECKO LEPIEJ PORADZI SOBIE W PRZEDSZKOLU, GDY:

 

  • - Zostało już kiedyś z kimś innym i wie, że mama czasem znika, ale wraca.
  • - Radzi sobie w czynnościach samoobsługowych, potrafi powiedzieć bez skrępowania, że chce skorzystać z toalety.
  • - Umie poprosić o coś, zapytać, mówi tak, że obcy człowiek będzie je rozumiał.
  • - Potrafi się rozebrać i ubrać, jeśli ma na sobie np. luźne spodnie, spódnicę na gumkę, buty na rzepy.
  • - Samodzielnie spożywa posiłki, potrafi poprosić o dokładkę i powiedzieć, że coś mu nie smakuje.
  • - Potrafi się bawić, gdy obok jest drugie dziecko - nie odpycha go, ani nie atakuje.
  • - Ma wystarczająco rozwiniętą koordynację ruchową, nie spadnie z huśtawki, wie co to są schody i drabinki.

 

CO MOGĄ ZROBIĆ RODZICE, ABY PRZYGOTOWAĆ DZIECKO DO PRZEDSZKOLA?

 

Ważna jest wspierająca i zdecydowana postawa rodziców. Warto:

  • - Rozwijać samodzielność dziecka (ćwiczyć jedzenie łyżką i widelcem, korzystanie z toalety, mycie rąk, ubieranie się).
  • - Stopniowo przyzwyczajać do rozstania (pozostawiać pod opieką osób, które dziecko zna i lubi oraz wydłużyć stopniowo czas rozłąki).
  • - Budować przyjazny i realny obraz przedszkola:

- przedstawiać przedszkole jako atrakcyjne miejsce pełne zabawek i kolegów, a pójście do przedszkola jako awans społeczny: „jesteś duży, radzisz sobie"

- dziecko musi jednak wiedzieć, że w przedszkolu będzie z innymi dziećmi bez mamy i taty, że są tam różne zwyczaje, czasem inne niż w domu

- przyjść z dzieckiem na spotkanie adaptacyjne,

- rozmawiać o przedszkolu - o miłych rzeczach i o tych, które mogą budzić obawy i niepokój (np. spanie, bycie bez rodziców).

 

NIE TAKI TRUDNY POCZĄTEK

 

Pierwsze dni w przedszkolu mogą być dla dziecka trudnym doświadczeniem. Oznacza to dla niego wkroczenie w nieznany świat, pełen obcych dzieci i dorosłych, gdzie obowiązują nowe zasady.

Możesz mu ułatwić ten start:

  • - Przed rozpoczęciem roku zabierz dziecko do przedszkola. Przedstawjegonauczycielkę, jeżeli tylko będzie to możliwe. Zaufaj wychowawcy, zadawaj pytania, ale też bądź otwarty na jego rady.
  • - Czytaj mu dużo książek o przygodach dzieci w przedszkolu.
  • - Opowiedz o swoim pierwszym dniu w przedszkolu. Wytłumacz mu, że szybko się przyzwyczaido nowego otoczenia.
  • - Pokaż dzieci idące do przedszkola i do szkoły. Zwróć uwagę, jakie są wesołe.
  • - Opowiedz o różnych ciekawych rzeczach, które dziecko będzie robiło w przedszkolu:
    o zabawach, czytaniu bajek, wycieczkach.
  • - Jeżeli to możliwe, spotkajcie się z innymi dziećmi, które będą w tej samej grupie. W nowym miejscu dobrze jest mieć przy sobie znajomą twarz.
  • - W pierwszy dzień przedszkola zrób coś wyjątkowego, niech dobrze się dziecku kojarzy, np. pozwól nosić nowe ubrania.
  • - Zachęcaj dziecko do przedszkola. Nie mów, że wolałabyś, by zostało w domu.
  • - Trzylatki bardzo przywiązują się do pewnych rytuałów, co daje im poczucie bezpieczeństwa. Rytm poranka najlepiej ze sporym wyprzedzeniem zorganizować tak, jak będzie wyglądał od pierwszych dni przedszkola. Warto, więc wypracować kilka zachowań, które będziecie mogli powtarzać każdego dnia. Pięć minut zabaw czy wysłuchanie ulubionej piosenki to pozornie drobnostki, ale sprawiają, że rzeczywistość staje się dla dziecka przewidywalna.
  • - Dobrze, kiedy na początku w miarę możliwości będziesz odbierał dziecko wcześniej lub o stałej porzenp. po umówionym posiłku. Niech dziecko nabierze zaufania myśląc: „rzeczywiście mama zostawia mnie tutaj, ale codziennie po mnie wraca".
  • - Jeżeli jest problem z rozstaniem z dzieckiem poproś o pomoc babcię, dziadka lub kogoś dorosłego, z kim dziecko lubi przebywać, aby odprowadzało dziecko w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu.
  • - Staraj się być pogodny żegnając się z dzieckiem, nie przedłużaj „uścisku", niech dziecko ma poczucie, że oddajesz je w dobre ręce, pamiętaj, że Twój niepokój udzieli się dziecku - pomyśli ono: „skoro mama i tata są smutni, to gdzie oni mnie oddają, pewnie spotka mnie tam coś złego".
  • - Nawet, jeśli płacze, bądź stanowczy i słowami „kocham Cię, baw się dobrze, będę po obiedzie" pozwól dziecku odejść nawet, jeśli ono kurczowo trzyma Cię za szyję - skracaj czas trwania tego „uścisku".
  • - Niech pożegnanie odbywa się w szatni.
  • - Witając dziecko, zapytaj: „W co ciekawego dziś się bawiłeś", a nie „ Czy dużo płakałeś?".
  • - Witaj swoje dziecko radośnie i optymistycznie nawet jeśli ono ma smutną minkę.
  • - Po wyjściu z przedszkola postaraj się mieć trochę czasu wyłącznie dla dziecka, by mogło ci spokojnie opowiedzieć o swoich przeżyciach. Nie wymuszaj na dziecku, aby po przyjściu do domu natychmiast opowiadało o przedszkolu, poczekaj, aż samo zacznie mówić.Pójdziecie razem na spacer lub lody. Okaż mu, że zależy ci, by polubiło przedszkole.
  • - Opinia waszego dziecka o przedszkolu kształtuje się w dużej mierze na podstawie jego własnych doświadczeń, ale nie bez znaczenia są słowa usłyszane bezpośrednio od was.Dotyczy to zarówno komentarzy na temat waszego smyka („Staś znów cały dzień beczał!"), jego wychowawczyni („Jak ona mogła tak się odezwać do dziecka?!"), jak i placówki („Kto to słyszał, żeby w przedszkolu był taki chaos?!"). Wszystko, co przy maluchu Rodzice mówią na temat jego i przedszkola, ma wpływ na to, jak on tam się czuje. Dlatego postarajmy się, by słyszał od was zdania wyważone, pełne spokoju i szacunku. Chociaż oczywiście w kwestii przedszkolnego życia macie pełne prawo nie zgadzać się z wybranymi rzeczami i przeżywać rozmaite emocje- te bardziej negatywne wyrażajcie jednak pod nieobecność waszego smyka.
  • - Pamiętajcie, że zawsze warto dbać o jasną i pozytywnie nastawioną komunikację z wychowawczynią i innymi pracownikami przedszkola. Osoba opiekująca się waszym dzieckiem powinna znać jego mocne i słabsze strony oraz bieżące problemy. Oprócz udzielania informacji o tym, co dzieje się z waszym dzieckiem w domu, wykażcie też zainteresowanie jego postępowaniem w przedszkolu. Poza pytaniem „Czy Staś ładnie zjadł dziś obiad?", warto dowiedzieć się o to, jak funkcjonuje w swojej grupie, jak odnosi się do dorosłych i rówieśników, czy umie się skupić i wyciszyć, w jakim stopniu jest samodzielny, jakie robi postępy. Tutaj każda przekazana i odebrana informacja jest ważna, bo chodzi przecież o wasze dziecko, zatem dobre zrozumienie między dorosłymi z pewnością przyczyni się do lepszej atmosfery wokół waszego malucha.
  • - Bardzo ostrożnie stosujcie też argumentację przedszkolną w rozmowach z maluchem. Chyba nawet najbezpieczniej będzie, „dmuchając na zimne", unikać przedszkola jako argumentu w jakiejkolwiek formie.Pełna zrozumienia, otwarta postawa wobec waszego dziecka i miejsca, w którym przebywa, dobry przepływ informacji między wami a przedszkolem oraz ostrożność formułowaniu wszelkich sądów związanych z placówką to trzy filary powodzenia w przystosowaniu.

 

CO DO PRZEDSZKOLA:

 

  • - Luźne spodnie lub spódnica na gumce, bluza dresowa lub lekki sweterek - czyli ubiór „na cebulkę", ważniejsza wygoda od elegancji.
  • - Kapcie - najlepiej na rzepy, kurtka z suwakiem, który łatwo się zapina.
  • - Ubrania z rozciągliwymi dekoltami.
  • - Majtki i spodnie na zmianę (gdyby zdarzyła się „wpadka").
  • - Podkoszulek do przebrania (gdy przy zupie zadrży ręka).
  • - Chusteczki higieniczne mokre i suche.
  • - Piżama.

Kompletuj wyprawkę wspólnie z dzieckiem i ciesz się, że będzie korzystać z niej w przedszkolu.

 

 

PAMIĘTAJ, ŻE PROCES ADAPTACYJNY, CHOĆ TRUDNY DLA WSZYSTKICH, KIEDYŚ SIĘ KOŃCZY. A PO NIM TWOJE DZIECKO MA NOWYCH PRZYJACIÓŁ MOŻE NA CAŁE ŻYCIE, UCZY SIĘ NOWYCH RZECZY I JEST CIEKAWE ŚWIATA!